در امتداد نور بود که پرنده بال گشود . در امتداد خطی از رستگاری ، کشیده بر حجم جوشان ظلمت . انسان بر شیار زمین خیره نجوا کرد : ممکن نیست . زمین به سرفه چشم بر هم نهاد. باد ، همچنان که بر تلی از غبار می پیچید گفت محال است . صخره رخ در سایه فرو کشید و گفت باورش سخت است . افق ، و تنها افق بود که با لبخندی عمیق به بیکران نگریست و گفت : اما پرنده دیگر بال گشوده است.
* دلا مگر ز کدامین پیاله ...؟
نصف النهار گمشده...ما را در سایت نصف النهار گمشده دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 76